Aslında her gün yataktan mutlu kalkardım.Ama bugün kendimi üzüntü ile karışık bazı duygularla yataktan kalktığımı hissettim.Beni üzen tek şey hayatta istediğim şeyi alamamaktı.Aslında bunu alabilirdim fakat utangaçlık denen dört heceli kelime benim hayatta yapmak istediğim şeyleri engelliyordu. 4-5 aylık bir zaman ardından kendimi ona açılmam gerektiğini hissettim.Çünkü kalbimin bana bu acıları yaşatmaya hakkı yoktu.Elimde telefon heyecanlı bir şekilde "Sence kızlar ne tür erkeklere aşık olur?" diyerek ondan bazı cevaplar almaya çalıştım, ne de olsa ben bir profesyonel gibi rolümü iyi yapıyor ve hayatta 2. kez gerçekten aşık olduğum bir kişiyle konuşuyordum.Kelimeler ellerimin arasında ona vermek istediğim cevapları iletiyor,kalbimde ondan gelicek cevabı bekliyordu.Bana sordu "peki Hakan bu kim bana söyler misin?" dese de ben ona üstü kapalı bir cevap vermeyi seçtim."Ben ona aşık olduğumu söylediğim anda sende öğreneceksin" diyerek ona bir mesaj gönderdim.Belki anlamadı belki de o kelimeleri ağzımdan duymak istiyor gibi hissettim.Ben aşk hayatımda "Seni seviyorum" demedim hiç bir zaman, demekten de kaçındım. Aşk:Seni seviyorum demeyle başlar aslında benim için.Peki benim aşık olmaya hakkım yok muydu? Utangaç olduğum için sevdiğim kişinin yüzüne değil sadece mail adresine yazabiliyordum kalbimde söylemek istediğim kelimeleri... Evet söyledim o kelimeleri ama "Seni seviyorum" diye değil telefon ile söylediğim cümlelerdeki bahsettiğim kişinin sen olduğunu diyerek.Peki o ne mi dedi? Aslında bunun gerçekten önemi yok.Sonuç şu ki hayatta her şey istediğimiz gibi gitmez,yapmamız gereken bilgisayar programlarında olduğu gibi bir hatayla karşılaşdığımız zaman başa dönebilmektir. Gerçek aşk,aşık olduğu kişiye sevgisini belli etmeyendir.Söylediği zaman "hayır" cevabı aldığında tekrar sevdiği kişiye karşı içindeki duyguları yok edip arkadaşlığına devam etmektir. Son olarak; Ben aşk için doğmuş fakat utangaçlığın engel olduğu bu dünyada eşim olmaksızın aşk yolunda hedeflerini belirleyen ve olduğu gibi değil, istediği gibi görünen insanlardan biriyim... Teşekkürler,Hakan ŞAHİN